تفاوت معاش ملا و معلم؛ جزیره‌ی خوشبختی و ماه‌عسل ملاها در نظام طالبان

در ادامه حمایت‌های دوامدار و تشویقی رژیم طالبان از ملاها و مدرسه‌های جهادی تحت کنترل‌شان، به تازگی ملا هبت‌الله -رهبر فراری از انظار- طی فرمانی، به معاش ملاها ۳۰۰۰ افغانی اضافه کرده است.

صدای زنان افغانستان در هفته‌ی جاری، معاش قبلی و فعلی ملاهای مسجد و معاش از معلمان را بررسی کرده که در آن تفاوت چشم‌گیر یافته است. در کنار این مورد، با شماری از معلمان گفت‌وگوهایی انجام داده است که آنان از کمبود و تأخیر در پرداخت و کاهش احتمالی معاش‌شان شکایت می‌کنند.

شماری از ملا امامان مساجد در کابل به خبرنگار «صدای زنان افغانستان» می‌گویند که اداره ارشاد و حج و اوقاف طالبان به ملاهای مساجد که مدرک معادل لیسانس را دارند، پیش از این ماهانه مبلغ ۱۰۰۰۰ افغانی معاش تعیین کرده بود.

به گفته‌ی مصاحبه‌شوندگان، ملاهایی که از مدرسه‌های‌شان مدرک معادل ماستری را جعل کرده بودند، از اداره حج و اوقاف طالبان بیش از ۱۰۰۰۰ افغانی معاش دریافت می‌کردند. این در حالی است که سند مدرسه‌ای، تنها در نظام گروه طالبان مدار اعتبار است، و در سایر نظام‌ها و کشورهای دیگر، ارزش اداری و قانونی ندارد.

یک منبع از میان ملاهای معاش‌بگیر از اداره که نمی‌خواهد نامش فاش شود، به خبرنگار صدای زنان افغانستان می‌گوید: «من مدرک معادل لیسانس و ماستری خود را طی یک هفته از اداره تعلیمات اسلامی به دست آوردم. خیلی راحت است، در وقت ثبت‌نام ۵۰۰ افغانی می‌گیرد، بعد از سپری کردن امتحان آسان، مدرک می‌گیری.»

به گفته‌ی این منبع، در نظام طالبان می‌توان طی یک هفته، حتا صاحب سند لیسانس و ماستری شد. برخی از مصاحبه‌شوندگان تأیید کرده‌اند که معاش‌شان به گونه‌ی منظم و همیشه در آخر هر ماه پرداخت می‌شود.

او می‌گوید: «تا هنوز با تأخیر معاش برنخوردیم. معاش معمولا منظم پرداخت می‌شود. در این زمینه مشکلی نیست. آخر هر ماه به کارت‌های بانکی ما حواله می‌شود.»

وضعیت رو به اقبال ملاها در نظام طالبان حاکی از آن است که این گروه به حمایت مالی از لابی‌گران‌شان توجه و تمرکز خاص می‌کنند. این در حالی است که پیش از این، کارمندان ادارات طالبان، معلمان و متقاعدین همواره از تأخیر در پرداخت معاش‌شان شکایت کرده‌اند.

هم‌زمان با این، شماری از معلمان برای «صدای زنان افغانستان» از کمبود معاش و مشکلات مالی‌شان ابراز نگرانی کرده‌اند. به گفته‌ی آنان، گروه طالبان، معلمان و نهادهای آکادمیک را به گونه هدف‌مند به حاشیه رانده‌اند.

برخی از آنان می‌گویند که اداره معارف رژیم طالبان، سقف معاش یک معلم لیسانس را ۷۰۰۰ افغانی تعیین کرده‌اند که با این معاش اندک، آموزگاران با مشکلات حاد اقتصادی و تأمین مخارج زندگی‌شان مواجه شده‌اند.

یافته‌های صدای زنان افغانستان نشان می‌دهد که معاش یک معلم دارای لیسانس رسمی با یک ملای دارای مدرک معادل لیسانس، ۶۰۰۰ افغانی تفاوت دارد. زیرا معلمان لیسانس هفت‌هزار افغانی می‌گیرند و ملا ۱۳ هزار افغانی؛ این یعنی دست‌کم دو برابر معاش معلم را دریافت می‌کنند.

از سوی دیگر، علاوه بر این تبعیض آشکار طالبان میان دو نهاد اکادمیک و سنتی، تأخیر در پرداخت معاش، همواره یکی از چالش‌های عمده فرا روی معلمان بوده است. گفته می‌شود که در برخی موارد، یک معلم حتا پس از ۳ ماه معاش دریافت می‌کند.

تفاوت چشم‌گیر معاش ملا و معلم در نظام طالبان تنها روی یک طرف سکه است، طرف دیگر سکه، سیاه‌تر و تاسف‌بار تر از این است. اداره‌های آموزشی رژیم طالبان طی بیش از چهار سال گذشته تلاش کرده‌اند که نصاب درسی معارف و تحصیلات‌عالی تغییر دهند و به نفع خودشان مصادره کنند.

حذف برخی از نصاب آموزشی جدید از مکاتب و دانشگا‌ه‌ها و جای‌گزین کردن ثقافت اسلامی به جای آن حاکی از آن است که این گروه به دنبال مدرسه‌سازی مکاتب مدرن و دانشگاه‌ها است.

منابع از درون دانشگاه‌ها تایید کرده‌اند که اداره تحصیلات‌عالی طالبان، برای تدریس ثقافت اسلامی فقط ملاهایی را که با ایدئولوژی طالبان نزدیک باشند، استخدام می‌کنند.

هم‌زمان با حذف برخی نصاب‌های آموزشی، این گروه نهادهای مدرن را به مرکزهای مردسالارانه تبدیل کرده‌اند. صدها تن از آموزگاران زن در مکاتب و دانشگاه‌ها و مرکزهای آموزشی طبی، از تدریس محروم و خانه‌نشین شده‌اند.

ترویج ایدئولوژی تک‌جنسیتی، کاهش معاش معلمان زن در دوره ابتداییه مکاتب، تحمیل نحوه‌ی پوشش بر آنان و لغو ده‌ها مکتب تقویتی دخترانه و سوادآموزی که از سوی نهادهای بین‌المللی پشتیبانی می‌شد، زندگی را در سایه حاکمیت طالبان برای زنان و دختران تیره‌تر ساخته است.

در حال حاضر، رژیم طالبان نه تنها در ادارات تحت کنترل‌شان، بل‌که در نهادهای خصوصی هم هیچ کانال تنفسی و حمایتی برای زنان و دختران باقی نگذاشته است. این رویکرد زن‌ستیزانه، جامعه را به سوی سرنوشت نامعلوم سوق خواهد داد.

پیشتر، شماری از آگاهان اقتصادی به صدای زنان افغانستان تایید کردند که طالبان بخش زیادی از کمک‌های بشری جامعه جهانی را برای تقویت مدارس جهادی‌شان اختصاص می‌دهند.

نمونه‌هایی که در بالا گزارش آن رفت، از تفاوت معاش ملا و معلم تا تقویت مدارس جهادی و به حاشیه‌راندن مکاتب و دانشگاه‌ها، نشان می‌دهد که کشور بار دیگر تا عمق به کام افراط‌گرایی دینی و مذهبی فرورفته است.

پی‌نوشت: عکس از انترنت

به اشتراک بگذارید: