ادارهی معارف طالبان در اقدامی تازه ۵۱ «عنوان درسی» را از نصاب تعلیمی و پلان درسی حذف کرده است. این گروه هدف این کار را «ایجاد اصلاحات» در نصاب بیان کرده و عناوین حذفشده را «مغایر احکام اسلامی و مخالف پالیسی» خود دانسته است. به همین دلیل به تمام مکاتب دستور داده که این موضوعات دیگر در پلان درسی گنجانده نشود.
طالبان از زمان بازگشت به قدرت، آموزش دختران از صنف ششم به بالا را ممنوع کرده و دروازهی دانشگاهها و انستیتوتهای علوم صحی را بستهاند. زنان و دختران از کار و تحصیل منع و در خانه حبس شدهاند. این محدودیتها هر روز گستردهتر میشود.
عناوین حذفشده شامل مفاهیمی چون حقوق بشر، دموکراسی، حقوق زنان، بیرق، میلهی گلسرخ، نقش رسانههای جمعی در آگاهی مردم، وحدت ملی، بودای بامیان، کمیسیون جهانی حقوق بشر، صلح، نوعدوستی، حقوق زنان در اجتماع و چند موضوع ارزشی دیگر است که از صنف اول تا دوازدهم تدریس میشد.
سیستم حکومتداری طالبان تئوکراسی است. آنها نیروی خود را آسمانی و رهبرشان را سایهی خدا بر زمین میپندارند. با حقوق بشری که جنبهی جهانی دارد و دولتها باید آن را محترم بشمارند از بنیاد مخالفاند. در حاکمیت طالبان جان و مال انسان در امان نیست و هر جنگجوی طالب میتواند بدون وجود هیأت منصفهی مردم را به دلخواه مجازات کند.
طالبان دموکراسی، آزادی، وحدت ملی، نوعدوستی و عدالت اجتماعی را «پدیدهی غربی» میدانند. به همین دلیل عناوین وحدت ملی، نقش رسانهها در آگاهی مردم و دموکراسی را حذف کردهاند؛ چون از آگاهی و همبستگی مردم هراس دارند. در حالی که وحدت ملی به قانون، رفاه، عدالت، پیشرفت و آزادی نیاز دارد و میتواند مردم را برای دفاع مشترک در برابر استبداد داخلی و استعمار خارجی یکپارچه سازد. طالبان حکومت را خدمتگذار مردم نمیدانند و مردم را رعیت میشمارند که باید اطاعت کامل کنند.
عنوانهای «حقوق زنان» و «بودایی بامیان» را نیز حذف کردهاند. طالبان در زمان حاکمیت قبلیشان در سال ۲۰۰۱ دو مجسمهی بزرگ بودا را در بامیان تخریب کرده بودند. بامیان که مرکز عقیدتی امپراتوری کوشانی و کانون مدنیت بودایی بود، با وجود ثبت در فهرست میراث فرهنگی جهان، باز هم هدف حذف قرار گرفته است.
حذف «حقوق زنان» نشان میدهد طالبان زنان را بیحق و ابزار دست مردان میدانند. از نظر آنان «حقوق زنان» همان است که در قرآن و شریعت آمده و تفسیر و تعیین حدود آن تنها در صلاحیت ملاهاست. طالبان میخواهند زنان از حقوق خود آگاه نباشند، اما با وجود تهدید و فشار، صدای زنان افغانستان همچنان در برابر این گروه بلند است.
سرزمینی که در آن به جای علم و قانون، بیعدالتی، استبداد، بحران و فقر حاکم باشد، چراغ فکر و فرهنگ خاموش میشود. طالبان با محدودیتهای پیدرپی میخواهند نسل آیندهی افغانستان را در جهل نگه دارند. حذف عناوین مهم و ارزشمند از نصاب تعلیمی بزرگترین تهدید برای دانش و آزادی است و دشمنی آشکار این گروه با انسانیت را نشان میدهد.
