عفو عمومی در سایه‌ی خون؛ روایتی از تیرباران یک افسر پیشین در بلخ

نویسنده: محمد رجا

محمدصابر، افسر پیشین مدیریت جنایی قوماندانی امنیه‌ی ولایت بلخ، مردی که طعم مهاجرت اجباری را در کوچه‌پس‌کوچه‌های ایران چشیده بود، به تاریخ ۲۸ سرطان ۱۴۰۴ به دست نیروهای استخبارات ط‌البان تیرباران شد؛ نه در میدان جنگ، که بر چهارچوبی دروازه‌ی خانه‌اش، در برابر چشمان اعضای خانواده‌اش.

صابر، باشنده‌ی قریه‌ی ارزنکار ولسوالی چهاربولک، پس از چند سال اقامت در ایران، اخیراً به طور اجباری از ایران اخراج و به افغانستان بازگردانده شده بود. بازگشتی که به جای آغوش خانواده، به دهانه‌ی لوله‌ی تفنگ انجامید.

فهیم احمدی، پسرعموی صابر، می‌گوید نیروهای استخباراتی طالبان بدون هیچ‌گونه احضار رسمی یا روند قضایی، نیمه‌شب وارد خانه‌ی او شدند. بعد از کشیدن او از خانه، وی را در چهارچوب دروازه‌ی خانه‌اش تیرباران کردند؛ در حالی که همسر و فرزندانش، درمانده و وحشت‌زده، شاهد پایان تلخ زندگی‌اش بودند.

یکی دیگر از بستگان صابر می‌گوید: وعده‌ی «عفو عمومی» اعلام‌شده از سوی طالبان، وعده‌ی عفو نیست؛ حیله و نیرنگی برای انتقام گرفتن است.

محمدصابر که در سال‌های پیش از سقوط، در بخش کشف جرایم فعالیت می‌کرد، نه متهم به فساد بود و نه درگیر در جنگ‌های سنگین. تنها جرمش، خدمت در ساختاری بود که دیگر وجود ندارد.