نازنین محسنی، یکی از دختران اهل افغانستان، روایتی از چالشها و محدودیتهای سفر علیه زنان، بهویژه دانشجویان دختر، نوشته است که در آن از موانع وضعشده توسط رژیم طالبان پرده برمیدارد.
خانم محسنی افزوده است که دو ماه پیش، خواهرش، ضیاگل محسنی، پذیرش خود را از Nanyang Medical College دریافت کرد؛ اما برای این سفر تحصیلی، داشتن محرم شرعی الزامی بود. به گفتهی او، بدون محرم امکان این سفر فراهم نمیشد.
او ادامه داده است: «چون بدون محرم به خانمها اجازهی پرواز و سفر خارجی داده نمیشود، من برای پدرم ویزای نمایشگاهی چین را ثبتنام کردم تا با گرفتن آن ویزا، پدرم همراه خواهرم به چین برود و مشکل محرم [شرعی] حل شود.»
خانم محسنی تصریح کرده است که هزینهی سفر پدرش هدر رفته است؛ زیرا مسئولان طالبان در میدان هوایی کابل، برای دخترانی که دارای ویزای تحصیلیاند، در هیچ صورت اجازه پرواز نمیدهند.
او در ادامه نوشته است که این موانع سبب شد تا ضیاگل محسنی به گونهی قاچاقی به پاکستان برود و از آنجا مسیر سفر تحصیلیاش را به چین دنبال کند.
به گفتهی خانم محسنی، مسیر قاچاق از کابل تا اسلامآباد، پایتخت پاکستان، بیش از ۱۰ روز را دربر گرفت. او همچنان تأکید کرده است که در این مسیر، خواهرش یکبار توسط طالبان دستگیر شد.
او نوشته است: «قبل از رفتن، برایش گفته بودم که سختی این مسیر نیز بخشی از انتخاب توست. تو تصمیم گرفتی خلاف جریان حرکت کنی، پس در این کانتکست باید این سختیها را بپذیری.»
نازنین محسنی در حالی از محدودیتهای وضعشده علیه زنان و دختران، بهویژه دانشجویان دختر افغانستان، پرده برداشته است که گروه طالبان بارها ادعا کردهاند حقوق شرعی زنان را تأمین کردهاند.
این موانع نشان میدهد که رژیم طالبان به حق آموزش و تحصیل زنان و دختران بهعنوان یک حق شرعی باور ندارند.
این در حالی است که نهادهای ملی و بینالمللی بارها گروه طالبان را به نقض فاحش حقوق ابتدایی، شرعی و شهروندی زنان و دختران متهم کردهاند.
