شماری از باشندگان کابل در گفتوگو با خبرنگار «صدای زنان افغانستان» از کمبود بیپیشینهی آب آشامیدنی در پایتخت ابراز نگرانی کرده و میگویند که برای گرفتن چند بشکه آب، ساعتها در صفهای طولانی انتظار میکشند.
خبرنگار «صدای زنان افغانستان» در جریان هفتهی گذشته با شماری از باشندگان کابل گفتوگو کرده است. مصاحبهشوندگان در پیوند به چالش کمآبی دیدگاههای مشابهی دارند و از بیمسئولیتی و بیتوجهی رژیم حاکم، بهویژه وزارت آب و انرژی این گروه، شکایت میکنند.
قاسم، یکی از باشندگان ناحیهی سیزدهم شهر کابل، کمبود آب در پایتخت را «بحران جدی و عمومی» میخواند و تأکید میکند که نیمی از روزش صرف تأمین چند بشکه آب میشود. به گفتهی او، در هوای سرد زمستان، ایستادن در صف آب، مشکلات آنان را چند برابر کرده است.
او میگوید: «صبح خیلی وقت از خواب میخیزم و کراچی دستی خود را گرفته به مسجد به دنبال آب میروم. بین راه با خود فکر میکنم که اولین نفر در صف آب هستم و امروز نوبت زودتر به من میرسد؛ اما وقتی آنجا میرسم، میبینم که چندین کراچی دستی دیگر پیش از من ایستادهاند.»
به گفتهی این باشندهی پایتخت، شهروندان همواره در مورد این چالش عمومی از طریق رسانههای داخلی صدا بلند کردهاند، اما رژیم طالبان، بهویژه وزارت آب و انرژی این گروه، خواستها و مطالبات مردم را نادیده گرفتهاند.
قاسم میگوید که مسئولان طالبان آدمهای «بیکفایت» هستند که یا به خدمات اجتماعی و مشکلات شهروندان توجه ندارند، یا به گونهی عمدی نمیخواهند به این چالشها رسیدگی کنند. او هشدار میدهد که اگر این وضعیت ادامه یابد، شهروندان به دلیل کمآبی، کابل را ترک خواهند کرد.
در گفتوگویی مشابه، یک شهروند دیگر نیز از تهدید کمآبی در شهر کابل ابراز نارضایتی کرده و میگوید که برخی از شرکتهای آب آشامیدنی، برای مردم و ساحات کمآب، آب را به فروش میرسانند؛ این در حالی است که مردم با مشکلات شدید اقتصادی روبهرو هستند.
این شهروند میافزاید که طی سالهای اخیر در کابل، کمآبیهای شدید افزایش یافته و باشندگان را با نگرانیهای روزافزون مواجه کرده است. او از رژیم طالبان، بهعنوان گروهی که افغانستان را به گروگان گرفته است، میخواهد که در زمینهی چالش کمآبی اقدام عملی انجام دهند.
او که نمیخواهد نامش فاش شود، میگوید: «آب را نمیتوانیم با خرید پوره کنیم. این مسئولیت دولت [طالبان] است که به داد مردم برسد و به مشکلات آنان پاسخگو باشد.» به گفتهی وی، طالبان با جمعآوری پول از مردم زیر نام مالیات، عشر و صفایی شهری، مسئول ارایهی خدماتاند.
همزمان با این، بر اساس چشمدیدهای خبرنگار «صدای زنان افغانستان» از ساحات مختلف شهر و شکایتهای پیوستهی کاربران در شبکههای اجتماعی، به نظر میرسد که وضعیت بدتر از آن است که در قالب متن یا گزارش بگنجد.
خبرنگار این رسانه، دهها مرد و زن قد خمیده را دیده است که در هوای سرد زمستان، برای یافتن چند بشکه آب، کوچه به کوچه میگردند؛ مردان و زنانی که خستگی از تمام چهره و روحیهی آنان هویداست.
افزون بر بیکاری، فقر گسترده و نبود مدیریت درست از سوی رژیم حاکم، بحران کمآبی یکی از جدیترین تهدیدهایی است که برای باشندگان پایتخت به وجود آمده است؛ چالشی که تنها با پروژههای کلان و مدیریت پایدار، قابل حل است.
از سوی دیگر، پیشتر شماری از نهادهای وابسته به ملل متحد نسبت به تغییرات اقلیمی در افغانستان هشدار داده و گفته بودند که سطح آبهای زیرزمینی در این کشور به گونهی چشمگیر کاهش یافته است؛ امری که طالبان بهعنوان مسئولان کنونی کشور، باید بیش از همه نسبت به آن نگرانی نشان میدادند.
با اینهمه، رژیم طالبان، بهویژه وزارت آب و انرژی این گروه، بیش از یک سال است که بارها وعده دادهاند برای رفع کمآبی کابل، آب دریای پنجشیر را به این شهر منتقل میکنند؛ وعدهای که تا کنون جامهی عمل نپوشیده است.
پینوشت: عکس از انترنت
