اعضای شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان در آستانهی پانزدهم آگست، سالروز سقوط افغانستان، در یک تجمع اعتراضی اعلام کردند که این روز تنها یک تاریخ در تقویم نیست، بلکه زخمی تازه بر جان میلیونها زن و دختر افغانستانی است.
آنان هشدار دادند که با وجود محرومیت کامل از حقوق اساسی و انسانیشان توسط رژیم طالبان، نه بهعنوان «قربانیان خاموش»، بلکه بهعنوان مبارزانی واقعی در برابر این گروه ایستادگی خواهند کرد.
در اعلامیهی این جنبش آمده است که هرگونه تعامل جامعهی جهانی با رژیم تروریستی طالبان، به معنای معامله بر سر «انسانیت» است. این جنبش تأکید کرده که جهان، در کنار پیگیری عدالت، باید آپارتاید جنسیتی در افغانستان را به رسمیت بشناسد.
بخش دیگری از اعلامیه میافزاید: «ما عدالت میخواهیم، نه ترحم. ما حق میخواهیم، نه امتیاز. ما زنان افغانستان زندهایم، آگاهیم و مبارزه میکنیم.»
زنان معترض همچنین سرکوب، بدرفتاری و بازداشت زنان و دختران توسط گروه طالبان را محکوم کرده و آن را نقض آشکار حقوق بشر دانستهاند.
رژیم طالبان در روزهای اخیر موج گستردهیی از بازداشت زنان و دختران را در کابل و شماری از ولایتها به راه انداخته که با واکنشهای شدید و بیسابقهی شهروندان، فعالان حقوق بشر و نهادهای بینالمللی روبهرو شده است.
