شبکه‌ی جاسوسی طالبان در کمین مهاجرین اخراج‌شده از ایران

طالبان نسبت به مهاجرین اخراج‌شده از ایران مشکوک‌اند. این گروه به جای همکاری و هم‌دردی، محدودیت‌های جدی را در برابر آن‌ها وضع کرده و هرگونه اعمال و رفتار روزمره‌ی آن‌ها را به شدت نظارت می‌کند.

این در‌حالی است که با اخراج گروهی مهاجرین از ایران، قیمت خانه (مسکن) به‌ویژه در شهرهای افغانستان به صورت بی‌سابقه‌یی افزایش یافته است؛ مثلاً کرایه‌ی یک اتاق از ۱۵۰۰ افغانی به ۷۰۰۰ افغانی در ماه رسیده است. مهاجرینی که از ایران اخراج شده‌اند، بیشتر مردم غریب‌اند. تمام دار و ندار آن‌ها در ایران مانده و با دستان خالی و دل ویران به افغانستان آمده‌اند. آن‌ها اکنون نه‌تنها در افغانستان هیچ سرپناهی ندارند، بلکه توسط گروه طالبان و مافیای زمین و خانه مورد سوءاستفاده و خشونت قرار می‌گیرند.

گروه طالبان به تمام شاروالی‌ها، وکلای گذر، مدیران ناحیه‌ها و راهنمایی‌های معاملات در تمام شهرها دستور داده‌اند که مشخصات تمام مهاجرین اخراج‌شده را که در شهرها جابه‌جا شده‌اند، به صورت دقیق ثبت کرده و به اداره‌ی این گروه اطلاع دهند.

هم‌چنان در روستاها نیز، برای اعمال فشار بر مردم، در هر مسجد و منبر، ملاهای وابسته به خود را به‌عنوان ملا امام استخدام کرده‌اند تا اعمال و حرکات مردم را نظارت و به آن‌ها گزارش دهند. اکثریت ملاهای استخدام‌شده در مساجد افراد بی‌سوادند که فقط برای طالبان جاسوسی می‌کنند و برای خوش‌خدمتی، راست و دروغ به گروه طالبان گزارش می‌دهند. از سوی دیگر، این گروه خبرچیان مخفی را به صورت جداگانه در بین مردم استخدام کرده و در بعضی موارد به آن‌ها پول نقد نیز پرداخت می‌کند.

در همین حال، گروه طالبان به رؤسای شوراهای قریه و ملاامامان مساجد دستور داده‌اند که تمام مشخصات مهاجرین اخراج‌شده از ایران را در یک فورمی که از سوی این گروه تهیه شده، خانه‌پُری کرده و به اداره‌ی استخبارات ولسوالی‌ها تسلیم کنند. علاوه بر آن، طالبان برای سرکوب مردم و ایجاد فضای ترس و وحشت، فعالیت‌های جاسوسی خود را در شهر و روستاهای افغانستان گسترش داده‌اند. طالبان شبکه‌یی از جاسوسان را برای تعقیب، بازداشت و شکنجه‌ی روحی و روانی مردم، به‌ویژه مهاجرین اخراج‌شده از ایران، توظیف کرده‌اند.

این جاسوسان در لباس گدایان سازمان‌یافته و حرفه‌یی، دست‌فروشان و… فعالیت می‌کنند. آن‌ها تحت پوشش دست‌فروش یا گدا در شهرها و روستاها، خانه‌به‌خانه می‌روند و در مورد مهاجرین اخراج‌شده، از جمله نظامیان پیشین، فعالان مدنی و حقوق بشری و… معلومات جمع‌آوری و از خانه‌های مردم عکس و ویدیو تهیه می‌کنند.

شماری از مهاجران بازگشته به نویسنده‌ی این گزارش گفته‌اند که طالبان در مسیر راه‌ها، هنگام عبور از مرز و هم‌چنین در شهرها، تلفن‌های همراه مهاجران را تفتیش و پیام‌رسان واتس‌اپ و شماره‌های تماس را کنترل می‌کنند.

در عین حال، بعد از اخراج گروهی مهاجرین از ایران، طالبان در اکثر شهرهای افغانستان قیود شب‌گردی وضع کرده و دست به آزار و اذیت شهروندان می‌زنند.

طالبان با گسترش چتر تهدید و تفتیش، زندگی را برای مردم افغانستان دشوار کرده‌اند. اما به صورت ویژه، مهاجرین اخراج‌شده در وطن‌شان بی‌وطن‌تر شده‌اند و هر روز تحقیر و شکنجه‌ی روانی می‌شوند.

پی‌نوشت: عکس از انترنت

به اشتراک بگذارید: