در ادامهی واکنشها به محرومیت زنان و دختران افغانستان از آموزش و تحصیل، شماری از فعالان حقوق زن به مناسبت ۱۱ فبروری، روز جهانی زنان در علم، میگویند که سیاستهای طالبان علیه زنان، «انتقامگیری و مجازات» آشکار است.
وژمه توخی، از بانوان معترض به سیاستهای زنستیزانهی طالبان، نوشته است آنچه این گروه «تا امر ثانی» نامیده، در عمل دزدیدن سالها فرصت آموزشی و تحصیلی دختران بوده است.
به گفتهی خانم توخی، با گذشت بیش از چهار سال، زنان و دختران افغانستان همچنان از ابتداییترین حقوقشان، یعنی آموزش و تحصیل، محروماند. او تأکید میکند که در حال حاضر افغانستان تنها کشوری در جهان است که زنان و دختران در آن از حق تحصیل محروم شدهاند.
همزمان با روز جهانی زنان در علم، شماری دیگر از فعالان حقوق زن نیز در پیامهایی به این مناسبت، گروگانگیری سرنوشت آموزشی زنان و دختران توسط طالبان را محکوم کرده و آن را غیرانسانی خواندهاند.
زهرا کاظمی، فعال حقوق زن اهل افغانستان، نوشته است زمانی که زنان و دختران کشورش به حقوق انسانی و اساسی خود دسترسی ندارند، بزرگداشت روز جهانی زنان در علم به امری صرفاً «نمادین» و در معرض تهیشدن از معنی تبدیل میشود.
او افزوده است: «این محرومیت، نتیجهی مستقیم حکومت طالبان است و همزمان، نشاندهندهی فقدان حمایت معنادار جامعهی جهانی از مردم افغانستان. مردم افغانستان تنها خواهان حقوق اساسی انسانی خود هستند.»
به گفتهی بانو کاظمی، «حق داشتن یک نظام مشروع، حق یادگیری، حق رشد و حق ساختن آیندهای شایسته» نباید توسط یک رژیم نامشروع و تروریستی سلب شود.
روز گذشته، دفتر هیأت معاونت ملل متحد در افغانستان (یوناما) اعلام کرد که ۱۶۰۷ روز از بستهشدن مکاتب دخترانه میگذرد؛ آماری که تصویری دردناک از آیندهی افغانستان ترسیم میکند.
۱۶۰۷ روز دوری از صنف، از استاد، از مکتب و از قلم، تنها یک عدد نیست؛ بلکه سالها رویا است که توسط رژیم حاکم به تاریکی و حاشیه رانده شدهاند.
پینوشت: عکس از انترنت
