«قصاص» ۸۰ هزارنفری؛ جبران قتل با قتل

نویسنده: سائمه سلطانی

روز گذشته، دوم دسامبر، طالبان حکم «قصاص» یک فرد قاتل را به اجرا درآوردند.

این فرد که نامش «منگل» گفته می‌شود، باشنده‌ی اصلی پکتیا و باشنده‌ی فعلی کوزه‌اوخانیِ ولسوالی‌های علی‌شیرو و ترزیوی خوست بوده و بنا بر گزارشات متناقض در بعضی رسانه‌ها، متهم به قتل ۱۳ تن شده است؛ در حالی‌که در برخی رسانه‌های دیگر، او متهم به قتل فردی به نام عبدالرحمن، فرزند ظابط، معرفی شده است. دیروز، پس از نهایی‌شدن پرونده منگل توسط سه دادگاه شریعت طالبان، او به دست یک کودک سیزده‌ساله از خانواده‌ی مقتولان با ضرب گلوله به قتل رسید.

طالبان اما، منحیث مجریان دین اسلام، پیش از اجرای حکم، از همه‌ی مردان خوست خواستند در میدان ورزشی، جایی که پیشتر محل هنر ورزش بود و اکنون به صحنه‌ی اجرای قتل‌های انتقام‌جویانه با مجوز دینی، حکومتی و اجتماعی بدل شده، تجمع کنند.

صحنه‌سازی طالبان از چگونگی اجرای قتل، منحیث حکومت اسلامی‌ای که خود را مکلف به جاری‌ساختن خط‌به‌خط احکام شریعت می‌داند، حیرت‌برانگیز و وحشت‌دهنده است. این میزان خلاقیت در صحنه‌سازی برای کشتار انسان‌ها نشان می‌دهد که بی‌گمان اسلام، منحیث ایدئولوژی ترور، در زیباشناسی‌سازی و جذابیت‌بخشی به عمل قتل نقش قدرتمند و تکان‌دهنده‌ای دارد. طالبان برای این قتل، نخست محوطه‌ی مشخصی را در نظر می‌گیرند (محوطه‌ای که قبلاً محل مراقبت از بدن‌ها با هنر ورزش بود) و سپس با دعوت از گروه مشخصی از انسان‌ها بر پایه جنسیت، یعنی مردان، و در عین حال استفاده از تنوع در شیوه‌های کشتار؛ گاه با دارزدن، گاه با گردن‌زدن، گاهی با سربریدن و اکنون با ضرب گلوله توسط یک کودک ۱۳ساله، می‌کوشند ماهیت قتل را در ذهن مردان جامعه پدیده‌ای جذاب، متعالی، متعادل و الوهی ترسیم کنند.

طالبان مدعی‌اند حدود ۸۰ هزار مرد در این مراسم حضور یافته بودند.
از سوی دیگر، اکثریت افراد در فضای مجازی، حتی با وجود مخالفت با رژیم طالبان، به دلیل باور مشترک اسلامی، از این عمل استقبال کردند.

حضور ۸۰ هزارنفری برای دیدن صحنه‌ی ترور یک فرد و حمایت مخالفان طالبان از این عمل، نشان‌دهنده‌ی بحرانی عمیق‌تر از مواجهه با عاملی مشخص به نام طالبان است؛ به عبارتی، این سطح از اشتراک مردمی در صحنه‌ی قتل و حمایت از کنش ترورگرایانه‌ی اسلامی به‌نام «قصاص» نشان می‌دهد مبارزه با تروریسم فراتر از مقابله با طالبان است و به مبارزه با ریشه‌های مردمی ترورگری اسلامی می‌رسد. این رویداد نشان می‌دهد جامعه هنوز تاوان باور جمعی به احکام ترورگرایانه‌ی اسلام را می‌دهد؛ احکامی که اجرای عدالت را با ریختاندن خون و جذابیت‌بخشیدن به عمل ترور و قتل پیوند می‌زند.

پی‌نوشت: عکس از انترنت

به اشتراک بگذارید: