نویسنده: ع عرفان (مستعار)
طالبان برای درمان بیماران، به جای شفاخانه «مزار» میسازد. این گروه از مدت تقریباً شش ماه بدینسو، دروازههای تمام آشیانههای صحی در ولایت دایکندی را بسته و قابلههای آنها را رخصت کردهاند. ساختمان شفاخانههایی که در عصر جمهوریت در حال کار بود، همچنان نیمهکاره باقی مانده است. این در حالی است که در اکثریت روستاهای ولایت دایکندی، زنان حتا در وقت زایمان به دوا و داکتر دسترسی ندارند. اما گروه طالبان به جای مراکز درمانی، به ساختن مزار میپردازد و نقش مزار را در درمان مریضان بهتر از دارو و داکتر میدانند.
به طور نمونه، کار ساخت دیوار احاطه برای زیارت «شاه مردان» در ولسوالی پاتو و مزار «شاه نیکو» در منطقهی لزیر ولسوالی مرکز، از سوی ریاست اطلاعات و فرهنگ ولایت دایکندی به زودی آغاز میشود.
قاری خالد احمد فضلی، رئیس اطلاعات و فرهنگ دایکندی، با هیأتی به منطقهی لزیر ولسوالی مرکز و تمزان ولسوالی پاتو سفر کرده و از زیارتهای «شاهنیکو» و «شاه مردان» بازدید کردهاند. قرار است برای این زیارتها دیوار احاطه، یک محراب مسجد و همچنان محل مشخص برای زائران ساخته شود.
قاری خالد احمد فضلی، رئیس اطلاعات و فرهنگ دایکندی میگوید: «زیارتهای شاه نیکو و شاه مردان از مزارهای مهم در ولایت دایکندی است که برای شفای مریضان صعبالعلاج مؤثر است.»
وی افزود که هر سال صدها تن برای زیارت به این مکانهای مقدس میروند و به همین دلیل، ریاست اطلاعات و فرهنگ با همکاری مالی مقام ولایت تصمیم گرفته است دیوار احاطه، محراب مسجد و محل مناسب برای مهمانان و زائران را در این زیارتها ایجاد کند.
رئیس اطلاعات و فرهنگ طالبان در دایکندی میگوید باشندگان محلِ زیارتگاههای مربوطه از اقدام ساخت مزار شاهمردان و شاهنیکو استقبال کردهاند و به باور دارند که این زیارتگاهها جای ویژهای در میان مردم دارد و هر سال صدها نفر از مناطق مختلف برای زیارت و تداوی به این مکانها میآیند.
باشندگان محلات مربوطه نیز میگویند که مردم باور دارند این زیارتها سبب شفای برخی بیماران صعبالعلاج شده است.
مردم تمزان ولسوالی پاتو نیز از حکومت طالبان میخواهند که در کنار ساخت دیوار احاطه، سرک منتهی به این زیارت را نیز ترمیم و عریضسازی کند تا رفتوآمد زائران آسانتر شود.
قاری خالد احمد فضلی میگوید با تکمیل شدن کار ساختمان مزارهای شاه نیکو در لزیر و شاه مردان در ولسوالی پاتو، کار ساخت مزارهای مهم در ولسوالیهای دیگر نیز روی دست است. این در حالی است که در اکثر ولسوالیهای دایکندی، بهخصوص در ولسوالی پاتو، هیچ شفاخانهای وجود ندارد. حتا برای زنان این ولسوالی در وقت زایمان ابتداییترین امکانات درمانی میسر نیست.
پینوشت: عکس از انترنت
