پروانه ابراهیمخیل، زندانی سابق رژیم طالبان، امروز چهارشنبه، ۱۶ میزان، در یک دادگاه مردمی در مادرید گفت که هنگام بازداشت، اعضای طالبان مادر و خواهرش را با تفنگ تهدید کردهاند تا فریاد نکشند.
ابراهیمخیل که خود شاهد شکنجه، توهین و بدرفتاری طالبان علیه زندانیان، بهویژه زنان، بوده است، افزود که او و صدها زندانی دیگر تحت شکنجههای روحی و جسمی و تهدید به مرگ قرار داشتند.
او گفت که در هنگام بازداشت هیچ زنی همراه طالبان نبوده و در مسیر انتقال به زندان، او را بین دو عضو طالبان نشاندند. شکنجهها از زمان انتقال آغاز شد: «به من سیلی میزدند، با تفنگچه و شوک برقی شکنجهام میکردند.»
این فعال حقوق زنان افزود که طالبان بارها به او گفتهاند «حقِ این کثافت زندگی نیست، حقِ این مرگ است و باید از بین ببریم؛ این کثافت باید کشته شود.» به گفتهی ابراهیمخیل، محاکمهی طالبان حتی حکم سنگسار او را صادر کرده بود و در زندان جز مرگ امید دیگری برای او نمانده بود.
او همچنین روایت کرد که در جریان لتوکوب با کیبل، مشت و لگد، چندینبار اقدام به خودکشی کرده اما موفق نشده است. به گفتهی ابراهیمخیل، طالبان از او اعتراف اجباری گرفتهاند و در صورت امتناع، زندانیان را با کیبل و ضربوشتم وادار به اعتراف میکنند.
