یاسمین غیاثی، فعال حقوق زن، در دومین روز از نشست محکمهی مردمی برای زنان افغانستان گفت که شاهد ستم نظاممند و تخطیهای رژیم طالبان، به گونهی مستقیم و غیرمستقیم بوده است.
او رفتار زنستیزانهی طالبان را مصداق «آپارتاید جنسیتی تحمیلی» در افغانستان خواند و افزود که این گروه زندگی میلیونها زن را در کشور دگرگون کرده است.
خانم غیاثی در سخنانش در این نشست که امروز پنجشنبه، ۱۷ میزان، در مادرید برگزار شد، گفت: «زندگی و فعالیتهای من، مانند هزاران زن دیگر، زیر سایهی تهدید و محدودیت فرو رفت. من از حق کار، از حق گفتن و حتا از حق حضور در فضای عمومی محروم شدم.»
او با اشاره به ناپدیدسازی، قتل و سرکوب توسط طالبان گفت که هر واژه و رفتاری خلاف میل این گروه، میتوانست به بازداشت، شکنجه یا مجازات منجر شود.
غیاثی افزود که در دوران حضورش در افغانستان، بارها تماسها و تهدیدهای لفظی از سوی افراد وابسته به طالبان دریافت کرده بود: «من در افغانستان نه امنیت داشتم و نه امکان ادامهی زندگی.»
به گفتهی او، بازگشت طالبان در افغانستان، مساوی با از دستدادن همهی حقوق اولیهی زنان بود؛ ترس، خفقان و سرکوب، جای امید، آزادی و مشارکت مدنی را گرفت.
این فعال حقوق زن که خود را «شاهد زندهی رنج» خواند، در حضور قاضیان محکمه تأکید کرد که در افغانستان، ناظر نابودی امید دختران بوده و این کشور به «زندان بدون دیوار» برای زنان تبدیل شده است.
او در پایان از قاضیان این محکمهی مردمی خواست تا جنایات طالبان را ثبت کرده و صدای زنان و دختران افغانستان را به گوش جهان برسانند.
