جنبش آزادگان در تبعید با ابراز نگرانی عمیق نسبت به تشدید بحران انسانی پناهجویان افغانستان مقیم جمهوری اسلامی ایران، توجه جامعهی جهانی و نهادهای مسئول بینالمللی را به وضعیت نگرانکنندهی معترضان سیاسی، مدافعان حقوق بشر، فعالان جامعهی مدنی، زنان و روزنامهنگاران افغانستان جلب میکند.
بر اساس گزارشهای مستند و قابل اتکا، پناهجویان افغانستان در برخی مناطق با محرومیت سیستماتیک از دسترسی به نیازهای اساسی مواجهاند؛ به گونهای که حتی دسترسی به مواد غذایی اولیه برای آنان محدود یا عملاً مسدود شده است. این وضعیت، نقض آشکار حقوق بنیادین بشر، اصل عدم تبعیض و حق حیات به شمار میرود و خطر بروز یک فاجعهی انسانی خاموش را به طور جدی افزایش داده است.
بخش قابل توجهی از این پناهجویان، افرادی هستند که به دلیل تهدید مستقیم طالبان، فعالیتهای مدنی، دفاع از حقوق بشر و مخالفت علنی با سیاستهای سرکوبگرانه، ناچار به ترک افغانستان شدهاند. قرار گرفتن این افراد در معرض گرسنگی، فشار امنیتی، بازداشت خودسرانه و اخراج اجباری، مغایر با تعهدات بینالمللی در حوزهی حقوق پناهندگان و حقوق بشر است.
جنبش آزادگان در تبعید با تأکید بر مسئولیت حقوقی و اخلاقی جامعهی جهانی، خواستار اقدامات فوری زیر است:
۱. مداخلهی عاجل ملل متحد، بهویژه کمیساریای عالی پناهندگان (UNHCR) و دفتر کمیسر عالی حقوق بشر (OHCHR) برای ارزیابی و مهار این بحران؛
۲. تضمین دسترسی فوری، ایمن و بدون تبعیض پناهجویان افغانستان به مواد غذایی، خدمات صحی و نیازهای اولیه؛
۳. توقف هرگونه بازداشت خودسرانه، اخراج اجباری و فشار امنیتی علیه پناهجویان، بهویژه افراد در معرض خطر؛
۴. ایجاد مکانیزمهای حفاظتی ویژه برای مدافعان حقوق بشر، معترضان و فعالان مدنی؛
۵. تسریع روند حمایت بینالمللی، اسکان مجدد و ایجاد مسیرهای امن انسانی برای پناهجویان در وضعیت اضطراری.
جنبش آزادگان در تبعید هشدار میدهد که تداوم بیتوجهی و سکوت جامعهی جهانی نسبت به این وضعیت، میتواند پیامدهای جبرانناپذیر انسانی، حقوقی و اخلاقی به همراه داشته باشد.
حفاظت از پناهجویان، یک انتخاب سیاسی نیست؛
بلکه تعهدی الزامآور بر اساس حقوق بینالملل و کرامت انسانی است.
جنبش آزادگان در تبعید
در دفاع از حقوق بشر،
و در کنار پناهجویان افغانستان.
