ایتالیا زن‌کُشی را به‌عنوان جنایت ساختاری به رسمیت شناخت

نویسنده: سائمه سلطانی

در ۲۵ نوامبر سال جاری، هم‌زمان با هفته‌ی منع خشونت علیه زنان، پارلمان ایتالیا لایحه‌ی جرم‌انگاری زن‌کُشی را در حالی به تصویب رساند که چندی قبل، خاوییر میلی، متحد راست‌گرای دونالد ترامپ، پس از پیروزی در انتخابات آرژانتین خواستار جرم‌زدایی از عمل زن‌کُشی در آن کشور شده بود.

«زن‌کشی» به قتل زنجیره‌وار و نظام‌مند زنان به صرف جنسیت اطلاق می‌شود.
بر اساس گزارش ملل متحد، در هر دقیقه یک زن در جهان توسط مردان، به‌ویژه مردان خانواده، رفیق یا نامزد، به قتل می‌رسد. اگر محاسبه شود، یک ساعت ۶۰ دقیقه و یعنی ۶ زن در هر ساعت کشته می‌شوند؛ این رقم در یک شبانه‌روز به ۱۴۴ زن و در یک سال به ۵۲ هزار و ۵۶۰ زن می‌رسد. آماری تکان‌دهنده که تنها بخشی از شکل عریان زن‌کشی در اجتماع را نشان می‌دهد.

در کنار این، زنان از مسیرهای مختلف دیگری نیز قربانی می‌شوند؛ از جمله فقر، خودکشی، سرطان‌های پستان و رحم و آلت تناسلی، سقط ناامن جنین، جنگ‌ها و حوادث طبیعی که همه ریشه در سیاست‌های جنسیت‌زده‌ی نظام مردسالار دارند. مجموع این ارقام، زن‌کشی سیستمی را به سطح میلیون‌ها قربانی در سال می‌رساند.

پارلمان ایتالیا تحت فشار زنان و مدافعان حقوق آنان، در حالی ناگزیر به تصویب زن‌کُشی به‌عنوان جرمی با مجازات حبس ابد شد که آمار قتل زنان در این کشور رو به افزایش است؛ به‌ویژه پس از قتل تکان‌دهنده جولیا چِکتین، دانشجوی ۲۲ ساله‌ی دانشکده‌ی انجینیری از ولایت وِنتو در شمال ایتالیا که در سال ۲۰۲۳ توسط دوست‌پسر سابقش، فیلیپو تورتا، به شکل فجیع به قتل رسید.

او در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۳ ناپدید شد و یک هفته بعد، در ۱۸ نوامبر، جسدش در گودالی نزدیک دریاچه‌ای در شمال ونیز یافت شد؛ در حالی‌که قاتل با ۷۰ ضربه چاقو او را به قتل رسانده، جسد را در خریطه‌های پلاستیکی جاسازی کرده و در دریاچه انداخته بود.

قاتل سپس در آلمان دستگیر و به ایتالیا تحویل داده شد. دادگاه در ۳ دسامبر ۲۰۲۴ او را به حبس ابد محکوم کرد؛ اما این برخورد فردی دولت نتوانست خانواده‌ی قربانی، نهادهای مدافع حقوق زنان و زنان ایتالیا را قانع کند. آنان خواهان برخورد ساختاری، آموزشی و فرهنگی در برابر پدیده زن‌کشی شدند. (The Guardian, 26 Nov 2024)

پرونده‌ی جولیا چکتین جرقه‌ای برای جریان مطالبات زنان این کشور در زمینه‌ی اتخاذ اقدامات ساختاری بود. در مراسم تدفین او حدود ۱۰ هزار تن شرکت کردند و با ابراز خشم و اندوه، ساختار مردسالار حاکم را مورد انتقاد قرار دادند.

این پرونده به یکی از عوامل مهم در حرکت به سوی تصویب قوانین سخت‌گیرانه‌تر در رابطه با خشونت علیه زنان بدل شد و تصویر منسجم‌تری از قتل زنان به‌عنوان «کشتار مبتنی بر جنسیت» ارائه داد. در تصویب لایحه جرم‌انگاری زن‌کشی یا اصلاحات جدید، نقش پرونده‌ی جولیا چکتین بی‌گمان برجسته و تعیین‌کننده بوده است.

به اشتراک بگذارید: