بتول غلامی، مدافع حقوق بشر، در بیانیهی اخیر خود در نشست شورای حقوق بشر ملل متحد گفت که رژیم تروریستی طالبان «جنگ نامرئی» علیه زنان افغانستان به راه انداخته است؛ جایی که «امید و ناامیدی، خاطره و بقا در هم آمیختهاند.»
او تصریح کرد: «هیچ حقوق اولیهی بشری وجود ندارد؛ آپارتاید جنسیتی تحمیل شده است. گروههای قومی، اقلیتهای مذهبی و جامعهی LGBT در معرض خطر قرار دارند. طالبان فقط میخواهند همهی شهروندان به زبان خودشان سخن بگویند و از عقاید غیرمنطقیشان پیروی کنند.»
خانم غلامی افغانستان کنونی را «زندان زنان و دختران» توصیف کرد و افزود که طالبان کشور را به یک رژیم «سرکوبگر و مردسالار» بدل کردهاند.
او با اشاره به ممنوعیت آموزش دختران گفت: «طالبان از تحصیل زنان میترسند؛ زیرا میدانند که آموزش، دیکتاتورها را نابود میکند.»
این فعال حقوق زن خطاب به دخترانی که به دور از چشم طالبان به صورت مخفیانه یا آنلاین به آموزش ادامه میدهند، تأکید کرد: «تا زمانی که قلم و کتاب دارید، امید زنده است.»
از زمان بازگشت طالبان به قدرت در ۱۵ آگست ۲۰۲۱ و وضع محدودیتهای روزافزون علیه زنان و دختران، جنبشهای اعتراضی و فعالان حقوق بشر به گونهای هدفمند علیه این گروه فعالیت کرده و سیمای واقعی و تروریستی آنان را به جهان نشان دادهاند.
