به تازگی دهها تن از دختران افغانستان، به شمول دانشآموزان، نامههایی را به آدرس دبیرکل ملل متحد به زبانهای مختلف، از جمله فارسی و انگلیسی، نوشتهاند که در آن از وضعیت زنان تحت ستم طالبان شکایت کردهاند.
در این نامهها همچنین به محرومیت پنجسالهی زنان و دختران از حقوق اساسیشان اشاره شده و تأکید گردیده است که طالبان با اعمال سیاستهای زنستیزانه، در ماههای اخیر این محدودیتها را گسترش داده و تشدید کردهاند.
دانشآموزان در نامههای خود تأکید کردهاند که طالبان پس از بازگشت به قدرت، آزادیهای فردی و انسانی آنان را سلب کرده و زنان و دختران را از حقوق و مشارکت اجتماعی محروم ساختهاند.
نویسندگان این نامهها خطاب به دبیرکل ملل متحد تصریح کردهاند که آرزوهای زنان و دختران افغانستان نابود شده و فرصتها و امیدهای آنان از میان رفته است.
در یکی از این نامهها، وضعیت کنونی افغانستان «بسیار دشوار و نگرانکننده» توصیف شده و هشدار داده شده است که جهان نباید در برابر این وضعیتِ فاجعهبار خاموش بماند.
در تمامی نامههایی که به آدرس آنتونیو گوترش، دبیرکل ملل متحد، فرستاده شدهاند، دانشآموزان تأکید کردهاند که جامعهی جهانی و ملل متحد باید اقدامات فوری، قاطع و مؤثری روی دست گیرند.
برخی از نویسندگان این نامهها از ملل متحد خواستهاند که به جای تعامل و گفتوگو با رژیم حاکم در افغانستان، سیاست فشار و تحریم را در پیش گیرد.
آنان همچنین گفتهاند که موضوع بازگشایی مکاتب دخترانه در افغانستان باید در اولویت تلاشهای مقامهای ملل متحد قرار داشته باشد؛ زیرا به باور آنان، طالبان با این سیاستهای ظالمانه، زنان و دختران را در معرض نابودی قرار دادهاند.
نویسندگان در پایان تأکید کردهاند که کشورهای جهان، ملل متحد و سایر نهادهای حقوق بشری نباید دختران افغانستان را به دست فراموشی بسپارند.
