بخش زنان ملل متحد و آژانس بینالمللی امدادرسان کییر در یک بیانیهی مشترک از وضعیت تحت ستم زنان و دختران افغانستان ابراز نگرانی کرده و افزودهاند که دختران با فقر روزافزون، ازدواج زودهنگام، آزار و اذیت و استثمار روبهرو هستند.
این دو نهاد بینالمللی و امدادرسان همچنان هشدار دادهاند که زنان و دخترانی که از ایران و پاکستان برگشتهاند، «بدون خانه، بدون درآمد و بدون دسترسی به مراقبتهای بهداشتی یا آموزش» تحت فشارهای روانی و اقتصادی قرار دارند.
به گفتهی این نهادها، بسیاری از زنان و دختران به کشوری بازمیگردند که هرگز در آن زندگی نکردهاند. سوزان فرگوسن، نمایندهی ویژهی زنان ملل متحد در افغانستان نیز گفته است: «بازگشت زنان و دختران در جامعهیی که خود درگیر بحران است، آنان را در معرض خطر بیشتر قرار میدهند.»
در بیانیه، به نقل از گزارش جدید «گروه کاری جنسیت» آمده است که ۹۰ درصد از زنان سرپرست خانواده، سرپناه دایمی برای زندگی ندارند و از این ناحیه به شدت آسیبپذیر شدهاند.
نهادهای بینالمللی افزودهاند: «حضور زنان امدادگر در مرز برای زنان و دختران بسیار مهم است؛ اما کار آنان به دلیل کاهش کمکهای خارجی و محدودیتهای رفتوآمد [توسط طالبان] به طور چشمگیری محدود شده است.»
در بخشی از این بیانیهی مشترک هشدار داده شده است که همزمان با کاهش یا قطع کمکهای خارجی، افغانستان در حال حاضر با بحران اقتصادی و شوکهای اقلیمی روبهرو است.
پینوشت: عکس از انترنت
