ادارهی استخبارات طالبان در ولایت دایکندی محمد عزیز شریفی را، به دلیل نشر یک پست اعتراضی در صفحهی فیسبوکش، بازداشت و محکمهی این گروه او را به هشت ماه زندان محکوم کرده است.
شریفی، باشندهی اصلی قریهی سنگانِ ولسوالی میرامور و ساکن فعلی شهر نیلی، دارای مدرک ماستری در رشتهی وترنری و علوم حیوانی از دانشگاه جنوب آسیا است. او در زمان حکومت جمهوری، بهعنوان کارمند ریاست زراعت و مالداری دایکندی کار میکرد؛ اما پس از تسلط طالبان، یک سال پیش رئیس زراعت و مالداری طالبان او را لتوکوب کرده و از وظیفه منفک کرد.
بعد از برکناری، شریفی یک دواخانهی شخصی در شهر نیلی راهاندازی کرد و از این طریق به مردم خدمات ارائه میداد و مخارج زندگی خانوادهاش را تأمین میکرد. اما ادارهی استخبارات طالبان چند ماه پیش، به جرم انتشار یک مطلب اعتراضی در فیسبوک، او را بازداشت کرد.
بازداشت، شکنجه، تحقیر، زندان و حتا بیخانمانی، سرنوشت کسانی است که زیر سلطهی طالبان لب به اعتراض میگشایند. در قاموس طالبان، هرگونه اعتراض، دادخواهی و تجمع مردمی «غیرشرعی» و «مخالف ارزشهای دینی» پنداشته میشود. بر اساس برداشت این گروه، اعتراضات مردم منجر به ترویج امور «غیرشرعی» و فاصلهگرفتن جامعه از دین میگردد.
طالبان تنها گروه حاکم در جهان است که جهان را تکبعدی میبیند، با کثرتگرایی بیگانه است و از اعتراضات مردمی هراس دارد. پاسخ این گروه به هرگونه صدای مخالف، گلوله، شکنجه و سرکوب است. تداوم قدرت طالبان تنها با خاموش کردن صدای مردم و حذف مخالفان ممکن میشود.
در نظام طالبانی، مردم رعیتاند و وظیفهی رعیت، اطاعت کورکورانه از «امیرالمؤمنین» است. سخن گفتن از آزادی، حقطلبی و حرکتهای دادخواهانه، در شرایط سخت و خفقانآور کنونی، بهایی سنگین دارد. با این حال، عدهیی مرعوب حکومت ظالمانهی طالباناند و گروهی دیگر برای منافع شخصی، جاسوسی و دلالی این گروه را میکنند. در چنین وضعیتی، معترضان بهای اعتراض خود را در زندانهای طالبان میپردازند.
از زمان بازگشت دوبارهی طالبان به قدرت تاکنون، این گروه افراد زیادی را به اتهامهای مختلف بازداشت و زندانی کرده است یا حتی به قتل رسانده است. تنها در روزهای اخیر، چند کارمند رادیو نسیم در دایکندی به دلیل «خندیدن» هنگام احوالپرسی بازداشت شدند. همچنین مأموران امر به معروف طالبان چند دکاندار بازار کهنهی نیلی را به جرم تراشیدن ریش بازداشت کردند. شمار زیادی از فعالان فرهنگی نیز هماکنون در زندانهای طالبان به سر میبرند و سرنوشتشان نامعلوم است.
محمد عزیز شریفی تنها نمونهیی از صدها شهروند بیگناه است که اکنون به جرم اعتراض در زندان طالبان به سر میبرد. ادامهی این بازداشتها، شکنجهها و کشتارها نگرانکننده و خطرناک است. فعالان مدنی هشدار میدهند که تا زمانی که اعتراضات مردمی به یک جریان گسترده و متحد علیه حاکمیت طالبان تبدیل نشود، سرکوب و خاموش کردن صداهای مخالف ادامه خواهد داشت و هیچ چشمانداز روشنی برای پایان این وضعیت وجود نخواهد داشت.
