نویسنده: محمد رجا
محمدحسین رضایی، وکیل مدافع و فعال اجتماعی افغانستانی که سالها در ایران برای حل مشکلات حقوقی مهاجران تلاش میکرد، پس از بازداشت در استان البرز به افغانستان اخراج شد.
به گفتهی یکی از منابع، رضایی، متولد ایران و دارای مدرک لیسانس حقوق، در سوم خرداد ۱۴۰۴ خورشیدی هنگام مراجعه به ادارهی گذرنامهی استان البرز بازداشت شد. مأموران پس از احراز هویت، مدارک شناسایی و تلفن همراه او را ضبط کرده و به دلیل «فعالیتهای اجتماعی و دفاع از حقوق مهاجران» برای وی پروندهی قضایی تشکیل دادند.
با وجود سه ماه پیگیری مستمر، رضایی موفق شد گذرنامهاش را بازپس بگیرد، اما پلیس مهاجرت از تمدید آن خودداری کرد. چند روز بعد، او بازداشت و بدون حق اعتراض به افغانستان دیپورت شد.
رضایی سالها بهعنوان وکیل مدافع و فعال فرهنگی در ایران شناخته میشد و بخش بزرگی از فعالیتهایش به حمایت حقوقی از مهاجران افغانستانی اختصاص داشت. دوستانش میگویند: «او همیشه صدای بیصدایان بود؛ اما امروز خودش قربانی همان ساختاری شد که برای اصلاحش تلاش میکرد.»
کشوری که به گفتهی یکی از نزدیکانش، هرگز خانهی امن او نبوده است.
