رها شده در مغاک ستم‌ها

گزارشگر: محیا امید

حلیمه، زنی ۴۸ ساله در شهر هرات، سه سال است که به تنهایی مسئولیت زندگی خود و سه فرزندش را به دوش می‌کشد. شوهرش بعد از ازدواج با یک زن دیگر، بدون طلاق‌دادن او را ترک کرده و در این مدت هیچ حمایت مالی برای فرزندانش نیز نداشته است.

حلیمه توضیح می‌دهد: «شوهرم سه سال پیش بدون هیچ دلیلی یک‌باره گفت اسلام اجازه‌ی چهار زن را به یک مرد داده و من هم می‌خواهم زن دوم بگیرم. برای زن جدیدش خانه‌ی جدا گرفت و از روز عروسی دیگر به خانه‌ی ما نیامد.»

او می‌گوید که در سه سال گذشته شوهرش را ندیده است و به گفته‌ی خودش، شوهرش اکنون درگیر زندگی جدیدش است و هیچ خبری از او و فرزندانش نمی‌گیرد.

حلیمه می‌افزاید: «در سال اول با فرزندانم در خانه‌ی خسرم زندگی می‌کردیم و هزینه‌های زندگی ما را او تأمین می‌کرد؛ اما پس از وفاتش، برادران شوهرم من و فرزندانم را از خانه بیرون کردند.»

او اکنون با سه فرزندش در خانه‌ی پدر و مادر سالخورده‌اش زندگی می‌کند. برای تأمین بخشی از مخارج زندگی نیز حدود یک سال است که در یکی از رستوران‌های شهر به‌عنوان صفاکار کار می‌کند.

حلیمه می‌گوید: «پدر و مادرم هم وضعیت خوبی ندارند. ما هم سربارشان شدیم. معاشم ماهانه پنج هزار افغانی است، با همین پول به سختی می‌توانم در خرجِ خانه کمک کنم و نیازهای فرزندانم را برآورده کنم.»

حلیمه در بخش زنانه‌ی رستوران کار می‌کند و بیشتر کارمندان آن بخش نیز زن هستند. با این حال، هراس دارد که طالبان بر کار زنان در رستوران‌ها محدودیت وضع کنند یا ورود زنان را به رستوران‌ها منع کنند و او بی‌کار شود.

او هم‌چنان با ناراحتی از فشار‌های اجتماعی می‌افزاید: «از خودی‌ها و بیگانه‌ها زیاد می‌شنوم که می‌گویند خدا می‌داند این زن چه کرده که شوهرش ترکش کرده. نه دستم به جایی بند است و نه کسی صدایم را می‌شنود. به خاطر آبروی خانواده نام طلاق را هم به زبان آورده نمی‌توانم.»

با این حال، حلیمه می‌گوید به خاطر فرزندانش مجبور است شرایط را تحمل کند: «خدایی نکرده اگر بچه‌هایم را از من بگیرند، زنده نمی‌مانم. تحمل می‌کنم تا بزرگ شوند و شاید خدا سر ما روز کند و وضعیت ما خوب شود.»

در افغانستان، بسیاری از زنان پس از ازدواج دوم همسران‌شان با مشکلات جدی اقتصادی و اجتماعی روبه‌رو می‌شوند. در حالی که قوانین و سنت‌های اجتماعی اغلب دست مردان را برای چندهمسری باز می‌گذارد، بسیاری از این زنان بدون حمایت مالی رها شده و ناچار می‌شوند به تنهایی مسئولیت تأمین زندگی خود و فرزندان‌شان را بر عهده بگیرند. در شرایط کنونی که فرصت‌های شغلی و حمایت‌های حقوقی و اقتصادی برای زنان بسیار محدود است، آنان به کارهای کم‌درآمد و ناپایدار روی می‌آورند.

پی‌نوشت: عکس از انترنت

به اشتراک بگذارید: