ما، با شدیدترین لحن ممکن، موج تازهی بازداشت زنان در کابل را محکوم میکنیم؛ بازداشتهایی که بار دیگر نشان میدهد سرکوب، ارعاب و خاموشکردن صدای زنان به یک روند عادی و سیستماتیک تبدیل شده است.
در میان زنان بازداشتشده، یک زن باردار نیز حضور داشته است. بازداشت یک زن باردار، صرفنظر از هر ادعایی که مقامات طالبان مطرح کنند، اقدام غیرانسانی و نگرانکننده است و نشان میدهد که حتی ابتداییترین ملاحظات انسانی نیز در برابر سیاست سرکوب نادیده گرفته میشود.
ما، بهویژه از این واقعیت نگرانیم که بازداشت زنان دیگر برای بسیاری به یک خبر روزمره تبدیل شده است؛ امروز چند زن بازداشت میشوند، فردا چند زن دیگر، و جامعه کمکم به این جنایتها عادت میکند. این عادیشدن سرکوب، خود یک فاجعه است.
سکوت در برابر ظلم، امنیت نمیآورد؛ بلکه به سرکوبگر این پیام را میدهد که میتواند هر روز گستاختر از روز قبل عمل کند.
ما از مردم افغانستان میخواهیم در برابر بازداشت، شکنجه، تهدید، ناپدیدسازی و سرکوب زنان سکوت نکنند. صدای زنانی که امروز در زندان هستند، صدای یک فرد یا یک گروه نیست؛ صدای نیمی از جامعه افغانستان است.
ما از ملل متحد، نهادهای حقوق بشری و جامعهی جهانی میخواهیم:
۱. بازداشتهای اخیر زنان در کابل را فوراً و به صورت مستقل بررسی کنند.
۲. برای آزادی فوری و بدون قیدوشرط زنان بازداشتشده اقدام کنند.
۳. وضعیت زن باردار بازداشتشده را به طور فوری پیگیری کرده و سلامت و امنیت او و جنینش را تضمین کنند.
۴. در برابر سیاست سیستماتیک حذف زنان از جامعهی افغانستان، موضعی روشن، جدی و عملی اتخاذ کنند.
۵. سرکوب زنان افغانستان را به یک «موضوع عادی و روزمره» تبدیل نکنند و اجازه ندهند سکوت و بیعملی، زمینهساز سرکوب بیشتر شود.
ما تأکید میکنیم که زنان افغانستان مجرم نیستند؛ مطالبهی آزادی، آموزش، کار و حق انتخاب جرم نیست.
طالبان باید بدانند که بازداشت زنان نمیتواند خواستههای یک نسل را خاموش کند.
زندان میتواند یک انسان را پشت میلهها قرار دهد، اما نمیتواند حقیقت را زندانی کند.
ما سکوت را نمیپذیریم.
ما عادیشدن سرکوب زنان را نمیپذیریم.
و بازداشت زنان افغانستان را بیپاسخ نخواهیم گذاشت.
سرکوب زنان باید متوقف شود.
شبکهی حرکت زنان
۱۶ سپتامبر ۲۰۲۶
