مسعود نوری، یکی از آموزگاران مکاتب خصوصی کابل، یادداشتها و چشمدیدهایش را از مراسم امروز رژیم طالبان در کابل با مخاطبانش در فیسبوک شریک کرده است؛ یادداشتی که نشاندهندهی وضعیت نگرانکنندهی بخش آموزش در کشور است.
آقای نوری نوشته است که در مراسمی که امروز پنجشنبه (۶ حمل) به مناسبت آغاز سال جدید تعلیمی در لیسهی امانی کابل توسط طالبان برگزار شد، مسئولان این گروه از همهچیز سخن گفتند، جز «آموزش و بازگشایی مکاتب دختران».
او همچنان افزوده است که این مراسم، با وجود آنکه به مناسبت آغاز سال نو تعلیمی برگزار شده بود، هیچ شباهتی به مکتب و مرکز آکادمیک نداشت؛ زیرا به گفتهی او، طالبان فضا را «کاملاً نظامی» ساخته بودند.
در یادداشت این آموزگار آمده است: «احساس کردم وارد یکی از مدارس دینی شدهام که نعرههای مکرر تکبیر، بهعنوان خوشآمدگویی و بدرقه، این شباهت را قویتر میکرد.»
به گفتهی او، دانشآموزانی که در این مراسم ترانه خواندند، با یونیفورم مدارس دینی طالبان به صحنه آمدند. نوری با استناد به شعری از سعدی شیرازی نوشته است: «سر چو بیمغز بود، نغزی دستار چه سود؟»
این در حالی است که مسئولان رژیم طالبان در کابل، در دو مراسم جداگانه به مناسبت سال نو تعلیمی، هیچ سخنی از بازگشت دختران به صنفها مطرح نکردهاند.
پیش از این نیز، برخی از مسئولان طالبان در ادارهی امر به معروف و نهی از منکر، برخلاف تأکیدات دینی بر وجوب فراگیری علم، آن را امری مباح دانستهاند.
پینوشت: عکس از انترنت
