همزمان با پانزدهم آگست، سالروز بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، صدها تن از شهروندان افغانستان مقیم هالند در یک گردهمایی خیابانی، علیه این رژیم اعتراض کردند.
معترضان با حمل پلاکارتهای اعتراضی و سر دادن شعار «افغانستان آزاد»، خواستار تأمین حقوق انسانی و شهروندی زنان و دختران افغانستان تحت سلطهی طالبان شدند.
برگزارکنندگان، پانزدهم آگست را «روز سیاه» در تاریخ معاصر افغانستان خوانده و هدف از این تجمع اعتراضی را همصدایی با زنان افغانستان و جلب توجه جامعهی جهانی و نهادهای حقوق بشری به وضعیت این کشور عنوان کردند.
شرکتکنندگان در این گردهمایی تأکید کردند که تا بازگشت عدالت واقعی به افغانستان و حفظ کرامت انسانی زنان و دختران، به اعتراضهای مسالمتآمیز خود ادامه خواهند داد.
همزمان با برگزاری اعتراضها به مناسبت پانزدهم آگست در شهرهای مختلف جهان، طالبان نیز از این روز در کابل تجلیل کردند.
در مراسم روز گذشته طالبان در تالار لویه جرگه، که این گروه آن را «روز پیروزی» میخواند، هیچ زنی حضور نداشت.
عدم حضور زنان در مراسم طالبان با واکنشها و بحثهای گستردهای همراه شده است. برخی از آگاهان معتقدند که سیاستهای تبعیضآمیز و زنستیزانهی طالبان، سبب افزایش نفرت و فاصله زنان افغانستان از این گروه شده است.
اما شماری دیگر میگویند غیبت زنان در مراسم طالبان، ریشه در ایدیولوژی زنستیزانهی این گروه دارد؛ ایدیولوژیای که زنان را عملاً بهعنوان «شهروندان درجه دو» در نظر میگیرد.
رویهمرفته، پانزدهم آگست، سالروز بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، امسال با دو روایت متفاوت همراه شد؛ طالبان این روز را «پیروزی» میدانند، در حالی که مخالفان و معترضان آن را «روز سیاه» در تاریخ افغانستان میخوانند.










