خبرگزاری رویترز به نقل از سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) گزارش داده است که رژیم طالبان در جریان پنج سال گذشته، ۲.۴ میلیون دختر را از رفتن به مکتب محروم کرده است.
این رسانه همچنان به نقل از بیانیهی یونسکو نوشته است: «این امر [محرومیت از آموزش] افغانستان را دههها با خطر از دست دادن پتانسیل، تشدید فقر و آسیبهای جبرانناپذیر مواجه میکند.»
پیش از این نیز، یونسکو در گزارش جداگانهای هشدار داده بود که اگر روند ممنوعیتها ادامه یابد، افغانستان تا سال ۲۰۳۰ با کمبود بیش از ۱۱ هزار آموزگار زن واجد شرایط مواجه خواهد شد.
اما به تازگی یونسکو به نقل از هدی جابریان، هماهنگکننده برنامهی یونسکو برای آموزش در مواقع اضطراری، نوشته است: «بسیاری از معلمان کشور را ترک کردهاند؛ کسانی که در سیستم آموزشی بودند، از ادامه تدریس منع شدهاند.»
جابریان تصمیم طالبان مبنی بر ممنوعیت تدریس آموزگاران زن برای دانشآموزان پسر را یک «بحران بیسابقه» توصیف کرده است.
یونسکو گفته است که محدودیتهای طالبان بر کار زنان همچنان پابرجا است و تمامی این محدودیتها، خطر ازدواجهای زودهنگام و کودکهمسری را افزایش داده است.
رژیم طالبان در ماه مارچ سال ۲۰۲۲ دختران را از رفتن به مکتب و در ماه دسامبر همان سال، زنان و دختران را از رفتن به دانشگاههای کشور منع کردند.
پس از بستن دروازههای آموزش و تحصیل به روی زنان و دختران، خواست شهروندان همواره این بوده است که رژیم حاکم نباید فرصتهای آموزشی و تحصیلی را از زنان و دختران سلب کند.
این تصمیم غیرانسانی طالبان علیه دختران با واکنشهای گستردهی داخلی و خارجی مواجه شد. طالبان در روزهای نخست، بازگشایی مکاتب و دانشگاهها را به «امر ثانی» موکول میکردند؛ اما پس از گذشت پنج سال، هنوز زمان آن فرا نرسیده است.
